Jacques Jordaens

JORDAENS, Jacob

node_5845

Jordaens heeft zijn hele leven doorgebracht in Antwerpen. En zijn voorvaderen kwamen, zoals recent is aangetoond door dhr. Jean Bastiaensen, teruggaand in de tijd tot 1359, uit een kleermakers- en textielfamilie uit het Noord-Kempische Brecht. Niettemin heeft de bekende schilder zijn hele lange leven (1593-1678) - 85 jaar oud is hij geworden - de voornaam 'Jacques' gedragen. De priester noteerde (op het gehoor) 'Jac' in het doopregister hem betreffende ; hij signeerde ook zo zijn schilderijen. De brieven die hij eigenhandig ondertekende, ook die in het Nederlands, signeerde hij stelselmatig met 'Jacques Jordaens'. Kunsthistorici hebben zijn naam systematisch veranderd in 'Jacob', omdat zij die Vlaamse voornaam beter vonden passen bij wat zij als een typisch Vlaamse taferelen beschouwden zoals 'De koning drinkt' en 'Zo de ouden zongen, zo piepen de jongen.' Dit stemt echter helemaal niet overeen met de archieven en het heeft er helaas ook voor gezorgd dat de niet 'volkseigen' geachte aspecten van zijn kunst, zoals de mythologische taferelen die niet minder dan een derde van zijn oeuvre uitmaken, in de Jordaensstudie honderd jaar lang werden verwaarloosd. De drie commissarissen van de Jordaenstentoonstelling (KMSKB, 12/10/2012 - 27/01/2013), Dr. Joost Vander Auwera, Dr. Irene Schaudies en Dr. Justus Lange, overigens geen van allen Franstalig, vinden het hun wetenschappelijke plicht deze eenzijdige en historisch onjuiste kijk op Jordaens recht te zetten en hierdoor de veelzijdige kwaliteiten van deze grote meester op historisch correcte wijze te eren in de tentoonstelling. De inleiding van de catalogus bevat overigens een diepgaander verantwoording voor deze naamskeuze, tesamen met een foto van een brief van de kunstenaar in het Nederlands, gesigneerd 'Jacques Jordaens'.